Hayat Bu İşte

Bazen ben de terk edip gidebilsem keşke diyorum 
İçimde bir İstanbul var ondan vazgeçemiyorum.

Belki sen de bir gün geçersin diye köprülerinden
Yakıp yıkamıyorum, koparıp da atamıyorum içimden 

Hayat bu işte;
Kanatlanıp gitmek dururken
Dört duvar içinde hap solursun 
Yaşamak için bir neden ararken
Ölmek için bulursun 

Söyle; taşı toprağı altın olmuş kaç yazar ?
Delik testi umutlarım, akar altından azar azar. 
Söyle, neye yarar yaşamak altın bir kafeste
Bir yanım seni beklerken, diğeri bekler ölümü ağır ağır